Fuel Price Inflation India: આજના ભારતમાં બે જ વસ્તુઓ સુપરસોનિક સ્પીડે દોડી રહી છે—એક પેટ્રોલ-ડીઝલના આસમાને પહોંચેલા ભાવ અને બીજું સરકારનો અંધાધૂંધ જાહેરાતબાજીનો પ્રચાર. ફરક માત્ર એટલો જ છે કે ઇંધણના ભાવો સામાન્ય જનતાનું ખિસ્સું સળગાવીને ઉપર જઈ રહ્યા છે, જ્યારે સરકારી જાહેરાતો જનતાની આંખોમાં ‘કથિત વિકાસ’ નો ધુમાડો છોડી રહી છે. આ ક્રૂર વ્યવસ્થા પાછળ શાસકોનો એક જ ફાસીવાદી એજન્ડા છે કે જનતાને એવું ગળે પધરાવી દેવું કે આ આર્થિક કષ્ટ જ રાષ્ટ્રનિર્માણનું અસલી બળતણ છે! પ્રજામાં એવો ડર પેદા કરી દેવાયો છે કે જો ભૂલેચૂકેય મહિનાના અંતે ખિસ્સામાં ચાર પૈસા બચી જાય, તો નાગરિકને પોતાના પર જ શંકા થવા લાગે છે કે ક્યાંક દેશભક્તિ અને રાષ્ટ્રહિતના ફંડમાં તેનાથી કોઈ કચાસ તો નથી રહી ગઈ ને?
ચોથા સ્તંભ ગણાતા મીડિયાના પ્રતિષ્ઠિત સાથીઓએ પત્રકારત્વના મૂલ્યો વેચીને સત્તાની દલાલી શરૂ કરી દીધી છે. પેટ્રોલ સદી વટાવી ચૂક્યું છે, ડીઝલ દોઢસો તરફ આગળ વધી રહ્યું છે અને શાકભાજીના ભાવો એશિયન ગેમ્સના એથ્લેટ્સની જેમ ઉછળી રહ્યા છે, પરંતુ ટીવી એન્કરો આ સત્ય પર મૌન સેવીને બેઠા છે. ન્યૂઝ ચેનલોના સ્ટુડિયો હવે જનતાના પ્રશ્નો ઉઠાવવાના કેન્દ્રો નથી રહ્યા, પરંતુ સરકારી યોગ શિબિરો બની ગયા છે જ્યાં પ્રજાને ‘મોંઘવારી પ્રાણાયામ’ શીખવવામાં આવે છે—એટલે કે મોંઘવારીથી પીડાતા રહો, પણ શાસકોને સવાલ પૂછવાનું પાપ ન કરો! એન્કરોની આખી ચિંતા માત્ર એ વાત પર કેન્દ્રિત રહે છે કે વિપક્ષના નેતાએ રાષ્ટ્રગીત વખતે કેટલી વાર તાળી પાડી અને કોણ ક્યારે વિદેશ ગયું. ઇંધણનો આ ભાવવધારો બટાકા, ટામેટા, દાળ, દૂધ અને સ્કૂલ ફી સુધી પહોંચીને આખા ઘરનું બજેટ શહીદ કરી રહ્યો છે, પણ મીડિયા સન્યાસી બનીને આ તમાશો જોઈ રહ્યું છે.
પેટ્રોલ પંપ બન્યા આર્થિક ઓકાત માપવાના પરીક્ષા કેન્દ્રો
દેશના ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં ખેડૂતો હવે આકાશમાં વાદળો જોઈને નહીં, પણ પેટ્રોલ-ડીઝલના ભાવ જોઈને નક્કી કરે છે કે આ મહિને ઘરમાં દાળ રાંધવી કે માત્ર રાષ્ટ્રભક્તિના અફીણથી પેટ ભરવું. શાસકોની કૃપાથી શહેરનો મધ્યમવર્ગ એટલો આધ્યાત્મિક થઈ ગયો છે કે તે પેટ્રોલ પંપ પર ગાડીમાં લીટર પુરાવવા નથી જતો, પણ પોતાનું બચેલું આત્મસન્માન ચેક કરવા જાય છે. પેટ્રોલ પંપ હવે કોઈ સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષા કેન્દ્ર જેવા અહેસાસ કરાવે છે જ્યાં માણસ ઊંચી આશા લઈને અંદર જાય છે અને બહાર નીકળતી વખતે જીવનની કઠોર વાસ્તવિકતા જોઈને તેના હોશ ઊડી જાય છે. હવે લોકો ટાંકી ફૂલ કરાવવાની હિંમત નથી કરતા, પાછળ ઊભેલો માણસ આર્થિક ગરીબી પર હસી ન પડે કે દેશભક્તિ પર શંકા ન કરે એટલે ધીમા અવાજે ‘બસોનું નાખી દો’ તેમ કહે છે. પેટ્રોલ ભરાવ્યા બાદ મશીનના આંકડા તરફ લોકો એ જ ડરથી જુએ છે, જે ડરથી હોસ્પિટલમાં દર્દી પોતાનો જીવલેણ મેડિકલ રિપોર્ટ જુએ છે.
સત્તાધારી તંત્રે જનતાને મૂરખ બનાવવાનો એક અદ્ભુત કીમિયો શોધી કાઢ્યો છે. જો પેટ્રોલ-ડીઝલ મોંઘું થાય તો સમજી લેવું કે આપણી વિદેશ નીતિ લોખંડી બની રહી છે. જો ગેસ સિલિન્ડરના ભાવ એટલા વધી જાય કે રસોડામાં ચૂલો પેટાવવો પણ મોંઘો વૈભવ લાગે, તો તેને ‘આત્મનિર્ભર ભારત’ ની ઐતિહાસિક ઉપલબ્ધિ માનીને હરખાવું! કારણ કે સરકારના મતે આત્મનિર્ભર એ જ નાગરિક છે જે ખાધા-પીધા વગર પણ જીવતા રહેવાની ક્ષમતા કેળવી લે. પ્રજા જ્યારે રાશનના એક-એક રૂપિયાનો હિસાબ માંડતી હોય, ત્યારે સરકાર વ્હાઇટ હાઉસમાંથી આવેલા ફોનની જાહેરાતો સરકારી ખર્ચે અખબારોમાં છપાવે છે. અમેરિકાવાળા આપણા નેતાના પ્રશંસક છે તેની ગુલામીભરી બેન્ડ પાર્ટી દિલ્હીમાં નીકળે છે. ટૂંક સમયમાં માહિતી વિભાગ આવી જાહેરાતો બહાર પાડશે કે, “નાગરિકો, પેટ્રોલ મોંઘું છે પણ ગર્વ કરો કે નેતાની ચર્ચા આંતરરાષ્ટ્રીય મંચ પર છે; કેટલાક દેશો પાસે લોકશાહી છે, આપણી પાસે મોંઘા નેતા અને તેમની બ્રાન્ડિંગ છે.”
વાસ્તવિકતાથી જોજનો દૂર જાહેરાતોનું માયાવી જગત
સરકારનો આખો જાહેરાત વિભાગ ગ્રાઉન્ડ રિયાલિટીથી નહીં, પણ વાસ્તવિકતાની રંગીન ફોટોકોપી પર નભે છે. દેશમાં બેરોજગારી ચરમસીમાએ હોય, યુવાનો સરકારી ભરતીઓ અને ઉંમર મર્યાદા વચ્ચે ફસાઈને પરીક્ષા કેન્દ્રોની બહાર જ ઘરડા થઈ રહ્યા હોય, પણ સરકારી જાહેરાતોમાં દરેક નાગરિક એવો ચમકતો અને મલકાતો દેખાશે જાણે તેને હમણાં જ ‘સર્વશ્રેષ્ઠ સંતુષ્ટ પ્રાણી’ નો એવોર્ડ મળ્યો હોય! જાહેરાતનો ખેડૂત ધોતી પર માટી વગર ટ્રેક્ટર પર હાથ રાખીને એવી સ્માઈલ આપે છે જાણે ડીઝલ મોંઘું જ નથી થયું પણ સરકાર રોજ તેના ખેતરમાં અત્તર છાંટે છે! વાસ્તવિક ખેડૂત કેલ્ક્યુલેટર પકડીને રડતો હોય અને જાહેરાતમાં તે ડ્રોનથી ભવિષ્યની ખેતી કરતો દેખાય છે. ગૃહિણી મોંઘાદાટ ગેસ સિલિન્ડરને એવી સ્નેહભરી નજરે જુએ છે જાણે તે રસોડાનો સામાન નહીં પણ ઘરનો સંસ્કારી સભ્ય હોય અને બેકગ્રાઉન્ડમાં વાંસળી વાગતી હોય! હકીકતમાં એ સિલિન્ડર લેવામાં ઘરનું બજેટ શહીદ થઈ જાય છે, પણ સરકારી પ્રોપેગેન્ડામાં તે આત્મનિર્ભરતાનું ‘લાલ કમળ’ બનીને ચમકે છે.
ચંદ્રની દશા અને મંગળના ગોચર પર દોષારોપણ
જ્યારે પણ આ લૂંટ પર સવાલ થાય, ત્યારે ભાડૂતી બુદ્ધિજીવીઓ સ્ક્રીન પર આવીને ન્યૂટનનો નવો ચોથો નિયમ સમજાવે છે કે ‘પેટ્રોલનો દરેક વધતો ભાવ દેશભક્તિમાં પરિવર્તિત થાય છે!’ ત્યારબાદ બહુ ગંભીર થઈને આંતરરાષ્ટ્રીય તેલ બજારની અસ્થિરતા, ચંદ્રની નબળી દિશા અને મંગળનું ગોચર વિપક્ષી માનસિકતાથી પ્રભાવિત હોવાના કપોળકલ્પિત બહાના કાઢવામાં આવે છે. મધ્યમવર્ગ દર મહિને બજેટ બનાવે છે અને મોંઘવારી દર મહિને તેની ઓકાત બતાવીને બદલો લે છે. પ્રજા ₹૫૦૦ નું પેટ્રોલ પુરાવીને ગાડી એ જ શ્રદ્ધાથી સ્ટાર્ટ કરે છે જાણે કોઈ મોટા મંદિરમાં વીઆઈપી દર્શનની ટિકિટ કપાવી હોય. હવે સમય આવી ગયો છે કે મોંઘવારીને ભારતની ‘સાંસ્કૃતિક વિરાસત’ કે રાષ્ટ્રીય ધરોહર જાહેર કરી દેવી જોઈએ. ભવિષ્યના ઇતિહાસકારો સંશોધન કરશે કે ૨૧મી સદીના ભારતમાં નાગરિક બે જ વસ્તુઓથી પ્રેરિત થતો હતો—રાષ્ટ્રવાદ અને રાંધણ ગેસના ભાવ, અને આ બંને પર સવાલ પૂછવો એ સામાજિક ગુનો ગણાતો હતો. ઇતિહાસ નોંધશે કે ભારતની સૌથી મોટી સિદ્ધિ ચંદ્રયાન નહોતી, પણ એ હતી કે જનતા ભયાનક લૂંટાતી હોવા છતાં સરકારી જાહેરાતો જોઈને કેમેરા સામે મુસ્કુરાવવાનું ભૂલી નહીં!
આ પણ વાંચો:
India Economic Crisis: મોદી સરકારની આત્મઘાતી નીતિઓથી દેશ આર્થિક કટોકટીમાં! – thegujaratreport.com
