Amit Shah: કેન્દ્રિય ગૃહમંત્રી અમિત શાહનું હાલમાં એક નિવેદન ખૂબ જ ચર્ચામાં છે, જેમાં તેઓ દેશભરમાંથી ‘ઘૂસણખોરો’ને શોધીને બહાર કાઢવાની વાત કરી રહ્યા છે. તેમણે સ્પષ્ટપણે કહ્યું છે કે, “આ દેશ કોઈની ધર્મશાળા નથી અને અહીં માત્ર એ જ વ્યક્તિ રહી શકે જેનો જન્મ ભારતમાં થયો છે.” આ આક્રમક નિવેદન દ્વારા તેઓ રાજકીય રીતે વિરોધીઓને ઘેરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છે. પરંતુ, સવાલ એ થાય છે કે શું આ પ્રકારના કથનો માત્ર મતબેંકની રાજનીતિ માટે છે? શું સત્તા પક્ષના નેતાઓ પોતાની સુવિધા મુજબ દેશભક્તિની વ્યાખ્યાઓ બદલે છે? જ્યારે ગૃહમંત્રી પોતે આટલા આકરા શબ્દોનો પ્રયોગ કરતા હોય, ત્યારે જનતાને એ પૂછવાનો અધિકાર છે કે આ માપદંડો શું માત્ર વિરોધીઓ માટે જ છે, કે પછી પાર્ટીના પોતાના નેતાઓ માટે પણ સમાન રીતે લાગુ પડે છે? આ નિવેદનો પાછળનો હેતુ સામાજિક એકતા છે કે પછી લોકોમાં ડર અને નફરત ફેલાવીને રાજકીય રોટલા શેકવાનો?
વિજય રૂપાણી અને જન્મસ્થળનો વિવાદ: સિદ્ધાંતો કે અનુકૂળતાની રાજનીતિ?
અમિત શાહ જ્યારે “જેનો જન્મ ભારતમાં થયો હોય, તે જ અહીં રહી શકે” તેવા સિદ્ધાંતની વાત કરે છે, ત્યારે ગુજરાતના પૂર્વ મુખ્યમંત્રી વિજય રૂપાણીનો કિસ્સો સામે આવે છે. વિજય રૂપાણીનો જન્મ ૨ ઓગસ્ટ ૧૯૫૬ના રોજ રંગગુન (ત્યારનું બર્મા, હાલનું મ્યાનમાર) ખાતે થયો હતો. જો ગૃહમંત્રીના આજના સિદ્ધાંતોને માપદંડ બનાવવામાં આવે, તો તે સમયે વિજય રૂપાણીનું સ્થાન ક્યાં હતું? રસપ્રદ વાત એ છે કે, આનંદીબેન પટેલને હટાવીને ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી તરીકે વિજય રૂપાણીને લાવવામાં અમિત શાહનો મોટો હાથ હોવાનું મનાય છે. શું ત્યારે એમને એ વાતની જાણ નહોતી કે તેઓ એક ‘વિદેશમાં જન્મેલા’ વ્યક્તિને રાજ્યના સર્વોચ્ચ પદ પર બેસાડી રહ્યા છે? આ ઘટના સાબિત કરે છે કે જ્યારે પોતાની પાર્ટીના નેતાની વાત આવે છે, ત્યારે સિદ્ધાંતો ગૌણ બની જાય છે અને જ્યારે વિરોધીઓને નિશાન બનાવવાના હોય, ત્યારે ‘જન્મસ્થળ’ અને ‘ઘૂસણખોર’ જેવા મુદ્દાઓનું શસ્ત્ર ઉઠાવવામાં આવે છે.
સુરક્ષા અને વાસ્તવિકતા
અમિત શાહ એક તરફ દેશમાંથી એક-એક ઘૂસણખોરને કાઢવાની વાત કરે છે, પરંતુ ગુજરાતની જમીની હકીકત કંઈક અલગ જ છે. રાજ્યના અનેક વિસ્તારો, જેમ કે ચંડોળા, અલંગ, સુરત અને કચ્છના સંવેદનશીલ વિસ્તારોમાં આજે પણ ગેરકાયદેસર વસવાટના આક્ષેપો થતા રહે છે. જો સરકાર આટલી સક્રિય હોય, તો અત્યાર સુધી ગુજરાતમાંથી કેટલા બાંગ્લાદેશીઓને પકડીને તેમના દેશ મોકલી દેવામાં આવ્યા? આ આંકડો જાહેર કરવામાં સરકાર કેમ મૌન સેવે છે? શું માત્ર ચૂંટણી ટાણે ‘ઘૂસણખોરો’નો મુદ્દો ઉછાળીને લોકોને ગેરમાર્ગે દોરવાનું કામ થઈ રહ્યું છે? લોકો એ પણ પૂછી રહ્યા છે કે રામ મંદિર નિર્માણ માટે ગુજરાતમાંથી એકઠું કરાયેલું કરોડોનું સોનું-ચાંદી અને દાન ક્યાં ગયું અને તેના ચોક્કસ હિસાબ કેમ જાહેર કરવામાં આવતા નથી? વાતો મોટી કરવી અને અમલીકરણના નામે મીંડું – આ વહીવટની સૌથી મોટી નિષ્ફળતા છે.
ભાજપનું આંતરિક રહસ્ય: સત્તાનો ખેલ અને પૂર્વ મુખ્યમંત્રીઓ
ગુજરાત ભાજપમાં સત્તાનું કેન્દ્ર હંમેશા ચર્ચાઓમાં રહ્યું છે. આનંદીબેન પટેલ અને અમિત શાહ વચ્ચેની કથિત રાજકીય શત્રુતા કોઈનાથી છૂપી નથી. અમિત શાહ જ્યારે ગુજરાતમાં હતા, ત્યારે તેમણે પોતાના નિવાસસ્થાનેથી જ સત્તાના સૂત્રો હલાવ્યા હોવાના અનેક અહેવાલો વહેતા થયા હતા. આ ખેંચતાણમાં અનેક નેતાઓ વપરાઈ ગયા. વિજય રૂપાણી જે એક સૌમ્ય વ્યક્તિ તરીકે ઓળખાતા હતા, તેમને મુખ્યમંત્રી બનાવ્યા અને પછી રાજકીય જરૂરિયાત મુજબ તેમને દૂર કરવામાં આવ્યા. જે રીતે વિમાન અકસ્માત અને અન્ય ઘટનાઓ પછી નેતાઓ મૌન ધારણ કરી લે છે, તે ઘણું બધું કહી જાય છે. પક્ષમાં વ્યક્તિ કરતાં સત્તાનું સુખ વધુ મહત્વનું બની ગયું છે, જ્યાં રાષ્ટ્રવાદના નામે લોકોની લાગણીઓ સાથે રમત રમવામાં આવે છે.
તકલાદી વચનો અને નાગરિકોનો આક્રોશ
નેતાઓના વચનો અને તેમની વાસ્તવિક કામગીરી વચ્ચેનું અંતર આજે સાતમા આસમાને છે. એક બાજુ સોનિયા ગાંધીના મૂળ વિશે પ્રશ્નો ઉઠાવનાર ભાજપના નેતાઓ પોતે જ્યારે વિદેશમાં જન્મેલા નેતાઓને સત્તાના શિખરે બેસાડે છે, ત્યારે તેમના ‘રાષ્ટ્રવાદ’ પર પ્રશ્ન ચિન્હ લાગે છે. શું દેશની જનતા એટલી ભોળી છે કે તેમને આ બેવડા ધોરણો દેખાતા નથી? એક તરફ ગેરકાયદેસર પ્રવૃત્તિઓ અને મંદિરોમાં થતી ચોરીઓને છાવરવાનો આરોપ અને બીજી તરફ રાષ્ટ્રવાદના પોકળ દાવા – આ આખી પરિસ્થિતિ લોકશાહી માટે ખતરનાક છે. જનતા ઈચ્છે છે કે નેતાઓ માત્ર ભાવનાત્મક વાતો ન કરે, પરંતુ જે તપાસ સમિતિઓના અહેવાલો બાકી છે, જે હિસાબો જાહેર કરવાના બાકી છે, તે પારદર્શિતા સાથે રજૂ કરે. સત્તાના રથ પર બેઠેલા લોકોએ સમજવું પડશે કે પ્રજા હવે જાગૃત છે અને તેઓ માત્ર જૂઠ્ઠાણાંના સહારે લાંબો સમય રાજ કરી શકશે નહીં. અંતે તો, જનતા જવાબ માંગશે કે તેમના જીવન સાથે જોડાયેલા મૂળભૂત મુદ્દાઓને બાજુ પર મૂકીને આવા વિવાદાસ્પદ મુદ્દાઓ કેમ ઉછાળવામાં આવે છે?
આ પણ વાંચો:
Narendra Modi: અલંગમાં સ્વાગત ન કર્યું તો મોદીનો ઘમંડ દેખાયો – thegujaratreport.com
