Nasrapur Child Rape Murder Case: પુણેમાં તાજેતરમાં બનેલી એક અત્યંત હચમચાવી દેનારી ઘટનામાં ન્યાયતંત્રએ માનવતાને લાંછન લગાવતા ગુનેગારને ફાંસીની સજા ફટકારી છે. આ મામલો નસરાપુરનો છે, જ્યાં ૩ વર્ષની નિર્દોષ બાળકી પર બળાત્કાર અને તેની હત્યા કરવામાં આવી હતી. આ ઘટનાની ભયાનકતા એટલી ગંભીર હતી કે પુણેની વિશેષ POCSO અદાલતે ચુકાદો આપતી વખતે સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કહ્યું હતું કે, “ગુનાની ક્રૂરતા જોતા ફાંસીની સજા પણ કદાચ પૂરતી નથી.” ૬૫ વર્ષીય દોષિત ભીમરાવ પ્રભાકર કાંબલે સામેના આ કેસમાં અદાલતે ‘વાસના સંતોષવી’ એ જ મુખ્ય હેતુ હોવાનું જણાવીને તેને મૃત્યુદંડ માટે પર્યાપ્ત આધાર ગણાવ્યો છે.
ગુનાની ભયાનકતા અને મેડિકલ પુરાવા
અદાલતે જ્યારે ચુકાદો આપ્યો ત્યારે ગુનાની વિગતો રજૂ કરતા જણાવ્યું કે બાળકીના શરીર સાથે જે રીતે બર્બરતા આચરવામાં આવી હતી તે જોઈને કોઈપણનું દિલ કંપી ઉઠે. મેડિકલ તપાસમાં ‘યોનિ અને ગુદામાં પ્રવેશના સ્પષ્ટ પુરાવા’ મળ્યા હતા અને બાળકીના શરીર પર ૧૮ જેટલી ગંભીર ઈજાઓ હતી. આરોપીએ એટલી હદે ક્રૂરતા દાખવી હતી કે બાળકીનું મોઢું બંધ કરવા માટે તેના લેગિંગને ૨૧ સેમી ઊંડાણ સુધી ગળામાં ઠૂંસી દેવામાં આવ્યા હતા, જે તેના મોતનું મુખ્ય કારણ બન્યું હતું. વધુમાં, ફોરેન્સિક રિપોર્ટમાં એવું પણ બહાર આવ્યું કે હત્યા પછી પણ બાળકીના મૃતદેહ સાથે જાતીય હુમલાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો હતો, જે આરોપીની માનસિક વિકૃતિની ચરમસીમા દર્શાવે છે.
તપાસમાં ઝડપ અને રેકોર્ડ સમયમાં ન્યાય
મહારાષ્ટ્રની અદાલતોમાં આ કિસ્સો એક મિસાલ તરીકે ગણવામાં આવશે, કારણ કે સુનાવણી શરૂ થયાના માત્ર ૬૦ દિવસની અંદર આ મહત્વનો ચુકાદો આવી ગયો હતો. ઘટનાના ૧૬ દિવસની અંદર તો તપાસ એજન્સીઓએ ચાર્જશીટ પણ દાખલ કરી દીધી હતી, જે ન્યાય પ્રક્રિયામાં આવેલી એક મોટી સકારાત્મક ગતિ છે. અદાલતે મેડિકલ રિપોર્ટ, સીસીટીવી ફૂટેજ, પ્રત્યક્ષદર્શીઓની જુબાની અને ફોરેન્સિક પુરાવાઓની ગંભીરતાથી નોંધ લીધી. વિશેષ ન્યાયાધીશ એસ. આર. સાલુંખેએ પદ્ધતિસર પુરાવાઓની સાંકળ બનાવીને સાબિત કર્યું કે આરોપી કાંબલે સિવાય આ ગુનો અન્ય કોઈ કરી શકે જ નહીં.
પ્રત્યક્ષદર્શીઓ અને બાળકોની જુબાનીનું મહત્વ
કેસને સાબિત કરવા માટે અભિયોજન પક્ષે ૫૫ ગવાહો રજૂ કર્યા હતા, જેમાં બાળપણની નિર્દોષતા સાથે ઘટનાને જોનારા બાળકો પણ સામેલ હતા. જે બાળકો ઘટના પહેલા પીડિતા સાથે લુકા-છિપી રમી રહ્યા હતા, તેમણે ઓળખ પરેડ દરમિયાન આરોપી કાંબલેને ઓળખી કાઢ્યો હતો. આ બાળકો આરોપીની શાળામાં તે સફાઈ કામદાર તરીકે ફરજ બજાવતો હોવાથી તેને અગાઉથી ઓળખતા હતા. આ ઉપરાંત, એક સ્થાનિક દુકાનદાર યોગેશ જંગમે અદાલતને જણાવ્યું કે તેણે આરોપીને બાળકી સાથે ગૌશાળા તરફ જતા જોયો હતો. આ પ્રકારના મજબૂત અને પરસ્પર જોડાયેલા પુરાવાઓએ આરોપીની નિર્દોષતાના તમામ દાવાઓને પોકળ સાબિત કરી દીધા.
આરોપીનો ગુનાહિત ઈતિહાસ અને વિકૃત માનસિકતા
ભીમરાવ કાંબલેનો ભૂતકાળ પણ અત્યંત ડરામણો રહ્યો છે. ૧૯૯૮માં તેના પર બળાત્કારના પ્રયાસનો આરોપ લાગ્યો હતો, ત્યારબાદ ૨૦૧૫માં પોતાની જ ભત્રીજી સાથે ઈજ્જત ભંગના પ્રયાસનો કેસ નોંધાયો હતો. ગામના એક સાક્ષીએ તો ૧૯૯૬ની ઘટનાનો પણ ઉલ્લેખ કર્યો કે તેણે કાંબલેને પશુ સાથે જાતીય શોષણ કરતા જોયો હતો. જોકે, અગાઉના કેસોમાં તે નિર્દોષ છૂટી ગયો હતો, પરંતુ આ કેસમાં તેની માનસિક ક્ષમતાની તપાસ કરતા જાણવા મળ્યું કે તે શારીરિક અને માનસિક રીતે સંપૂર્ણ સ્વસ્થ છે. અભિયોજન પક્ષે દલીલ કરી હતી કે તેને પસ્તાવો નથી અને સમાજ માટે તે કાયમી ખતરો છે, જેને સુધારવો અશક્ય છે.
ન્યાયનો વિજય અને સમાજ માટે સંદેશ
આ ચુકાદો માત્ર એક બાળકીના પરિવારને ન્યાય અપાવવા માટે નથી, પરંતુ સમગ્ર સમાજ માટે એક કડક ચેતવણી છે. જ્યારે કોઈ ગુનેગાર આટલી નિર્દયતાથી નિર્દોષ બાળકનો જીવ લે છે અને તેનું જાતીય શોષણ કરે છે, ત્યારે કાયદાનું કઠોર સ્વરૂપ સામે આવવું જરૂરી છે. અદાલતે પોતાના અવલોકનમાં સ્પષ્ટ કર્યું કે આરોપી વિરુદ્ધના ડીએનએ રિપોર્ટ, વીર્યના નમૂના અને વૈજ્ઞાનિક પુરાવાઓ સંપૂર્ણ રીતે દોષિત હોવાનું સાબિત કરે છે. મૃત્યુદંડની સજા ભલે નાની લાગે, પણ કાયદાના દાયરામાં આ સૌથી મોટી સજા છે જે તેને આપવામાં આવી છે.
પરિવારની વેદના અને સમાજની જવાબદારી
આ દુખદ ઘટનામાં બાળકીની દાદી અને પરિવારના સભ્યોએ જે આઘાત સહન કર્યો છે, તેની ભરપાઈ કરવી અશક્ય છે. જે જગ્યાએ બાળકી સુરક્ષિત રીતે રમતી હતી, ત્યાં જ તેણે પોતાના જીવ ગુમાવવો પડ્યો. અદાલતે તમામ પરિસ્થિતિઓનું વિશ્લેષણ કરીને સાબિત કર્યું કે આરોપીએ ખૂબ જ ચતુરાઈથી પહેલા અન્ય બાળકોને ત્યાંથી ભગાડી દીધા અને બાદમાં એકલતાનો લાભ લઈને આ પાપ આચર્યું. આ કેસ આપણને એ પણ શીખવે છે કે બાળકોની આસપાસના વાતાવરણ પર નજર રાખવી કેટલી જરૂરી છે અને ગુનાહિત માનસિકતા ધરાવતા લોકો સામે કડક પગલાં લેવા જોઈએ જેથી ફરી કોઈ નિર્દોષ બાળકીએ આવી કિંમત ન ચૂકવવી પડે.
આ પણ વાંચો:
