Bet Dwarka Temple Treasure Controversy: દેવભૂમિ દ્વારકા અને ખાસ કરીને બેટ દ્વારકા માત્ર એક ભૌગોલિક વિસ્તાર નથી, પરંતુ કરોડો સનાતની હિન્દુઓની અતૂટ આસ્થાનું જીવંત કેન્દ્ર છે. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણની કર્મભૂમિ તરીકે ઓળખાતી આ પવિત્ર ભૂમિ પર આજે ગંભીર પ્રશ્નોના વાદળો ઘેરાયા છે. અયોધ્યામાં ભગવાન રામના મંદિર અને મથુરામાં કૃષ્ણ જન્મભૂમિના વિવાદોની જેમ, બેટ દ્વારકાધીશના મંદિરમાં રહેલા પ્રાચીન ખજાના અને મંદિરની વર્તમાન વ્યવસ્થા સામે અનેક સવાલો ઉભા થયા છે. આ સમગ્ર મામલાના મુખ્ય સૂત્રધાર અને પત્રકાર બુધાભા ભાટી દ્વારા કરવામાં આવેલા ચોંકાવનારા ખુલાસાઓ એક એવી સ્થિતિ તરફ ઈશારો કરે છે, જ્યાં આસ્થાના નામે કથિત રીતે મોટું કૌભાંડ આચરવામાં આવ્યું હોય તેવું લાગે છે. આ એક એવી દુર્ઘટના છે જે માત્ર મંદિરની સંપત્તિ વિશે નથી, પરંતુ લાખો ભક્તોની શ્રદ્ધા સાથે જોડાયેલી છે.
42 વર્ષ જૂનું રહસ્ય અને ગાયબ ખજાનાની શોધ
સૌથી મોટો અને ચિંતાનો વિષય બેટ દ્વારકા મંદિરના પ્રાચીન ખજાનાનો છે. વાત 1984ની છે, જ્યારે સુરક્ષાના કારણોસર ભગવાનના આઠ મોટા પટારા ભરીને કિંમતી હીરા, મોતી, માણેક અને સોના-ચાંદીના અણમોલ દાગીનાને બેટ દ્વારકાથી અમદાવાદની કોઈ રાષ્ટ્રીયકૃત બેંકના લોકરમાં ખસેડવામાં આવ્યા હતા. આજે 42 વર્ષ વીતી ગયા હોવા છતાં, તે ખજાનો અત્યારે ક્યાં છે, કેટલો છે અને તેની વર્તમાન સ્થિતિ શું છે, તે વિશે કોઈ સત્તાવાર કે સ્પષ્ટ માહિતી ઉપલબ્ધ નથી. આજે જ્યારે બેટ દ્વારકા સંપૂર્ણ રીતે સુરક્ષિત છે, ત્યાં પોલીસ સ્ટેશન અને મરીન પોલીસનો પહેરો છે અને સુદર્શન સેતુ દ્વારા કનેક્ટિવિટી પણ મળી ગઈ છે, ત્યારે એ સવાલ સ્વાભાવિક છે કે ભગવાનના એ દાગીના પાછા કેમ નથી આવતા? ભક્તોની સ્પષ્ટ માંગ છે કે ભગવાનને તહેવારોના સમયે તેમના મૂળ શણગારથી સજાવવામાં આવે, પરંતુ મંદિરનું સંચાલન કરતી ‘દેવસ્થાન સમિતિ’ આ બાબતે સતત મૌન ધારણ કરી રહી છે.
વ્યવસ્થામાં છીંડા અને આસ્થાનું વ્યાપારીકરણ
માત્ર ખજાનો જ નહીં, પરંતુ મંદિરની વર્તમાન વ્યવસ્થા પણ અનેક શંકાઓને જન્મ આપી રહી છે. સ્થાનિક પુરોહિતો અને બ્રાહ્મણોનું શોષણ થઈ રહ્યું હોવાના ગંભીર આક્ષેપો સામે આવ્યા છે. એક તરફ જ્યાં મંદિરના સંચાલકો ‘વીઆઈપી કલ્ચર’ને પ્રોત્સાહન આપીને ખાસ લોકોને દર્શન કરાવવામાં વ્યસ્ત છે, ત્યાં બીજી તરફ સામાન્ય શ્રદ્ધાળુઓ માટે પાયાની સુવિધાઓ જેવી કે પીવાનું પાણી, બેસવાની યોગ્ય વ્યવસ્થા અને સ્વચ્છતાનો અભાવ જોવા મળે છે. વળી, ‘ગૌશાળાની પહોંચ’ના નામે વધારાના ચાર્જ વસૂલવા જેવી નવી પરંપરાઓ પણ શરૂ કરવામાં આવી છે, જે આસ્થાના વેપારીકરણ તરફ નિર્દેશ કરે છે. જે સ્થાનિક બ્રાહ્મણ સમાજ પેઢીઓથી ભગવાનની સેવામાં સમર્પિત છે, તે આજે અંદરખાને દબાણ હેઠળ જીવી રહ્યો છે. જો કોઈ આ અંગે અવાજ ઉઠાવે, તો તેમને નોકરીમાંથી કાઢી મૂકવાની ધમકી આપવામાં આવે છે. આ એક એવી પરિસ્થિતિ છે જ્યાં સત્યને દબાવવા માટે સત્તા અને ધમકીનો ઉપયોગ થઈ રહ્યો છે.
સત્તા સામે સમાજનો અવાજ અને ન્યાયની આશા
પત્રકાર બુધાભા ભાટી અને ‘બેટ દ્વારકા ધર્મરક્ષા સમિતિ’એ વર્ષોથી મામલતદારથી લઈને છેક રાષ્ટ્રપતિ સુધી આવેદનપત્રો આપીને ન્યાયની માંગ કરી છે. તેમનો એક જ ઉદ્દેશ્ય છે: સત્ય બહાર આવે. તેઓ કોઈ વ્યક્તિની વિરુદ્ધ નથી, પરંતુ આસ્થાના કેન્દ્રને થતા નુકસાનને રોકવા માંગે છે. આ એક ધર્મયુદ્ધ સમાન છે. ઈતિહાસ સાક્ષી છે કે જ્યારે પણ ધર્મ અને આસ્થા સાથે ચેડા થયા છે, ત્યારે સમાજે જાગૃત થવું પડ્યું છે. હવે સૌની નજર ગુજરાતના મૃદુ અને મક્કમ એવા મુખ્યમંત્રી ભૂપેન્દ્રભાઈ પટેલ પર છે. ભક્તોને અપેક્ષા છે કે તેઓ આ મામલે તપાસ માટે સ્પેશિયલ ઇન્વેસ્ટિગેશન ટીમ (SIT)ની રચના કરે. જો ખજાનો સુરક્ષિત હોય, તો તે જાહેર થવું જોઈએ અને જે કંઈ પણ ગોટાળા થયા હોય, તેની તપાસ કરી દૂધનું દૂધ અને પાણીનું પાણી થવું જોઈએ.
પરમાત્માના દરબારમાં કર્મનું મહત્વ
છેવટે, આ આખું જગત માયાની દુનિયા છે. પદ, પ્રતિષ્ઠા અને સંપત્તિ કાયમી નથી. જે ટ્રસ્ટીઓ કે જવાબદારો આજે સત્તાના સ્થાને બેસીને આ વ્યવસ્થા સંભાળે છે, તેમણે વિચારવું જોઈએ કે અંતિમ સમયે માત્ર કર્મોના લેખાજોખા જ કામ લાગવાના છે. ભગવાન દ્વારકાધીશના દરબારમાં કોઈ વીઆઈપી નથી, ત્યાં માત્ર આસ્થાનું મહત્વ છે. પત્રકારો અને સામાજિક કાર્યકરો તો માત્ર જનતાનો અવાજ બનીને સત્ય ઉજાગર કરી રહ્યા છે. આ કોઈ વ્યક્તિગત લડાઈ નથી, પરંતુ સનાતન ધર્મની રક્ષા માટેની એક નમ્ર અપીલ છે. આ વિષયને વધુમાં વધુ લોકો સુધી પહોંચાડવો જરૂરી છે જેથી સત્તાધીશોના કાન સુધી આ અવાજ પહોંચે અને બેટ દ્વારકાના ગૌરવશાળી ઇતિહાસ અને પરંપરાઓને ફરી પુનઃસ્થાપિત કરી શકાય. દ્વારકાધીશના ચરણોમાં એ જ પ્રાર્થના છે કે સત્યનો વિજય થાય અને ભક્તોને તેમનો હક્ક અને ભગવાનના શણગાર ફરી પ્રાપ્ત થાય.
આ પણ વાંચો:
Chaitar Vasava Case: ગુજરાતમાં 1 લાખ 25 હજાર જન પ્રતિનિધિમાં 20 ટકા આરોપી – thegujaratreport.com
