Ahmedabad Farzana murder case: અમદાવાદના વટવા વિસ્તારમાં બનેલી આ ઘટના સાબિત કરે છે કે પાપ ગમે તેટલું જૂનું હોય, પણ તે ક્યારેય છુપાતું નથી. આશરે ૩૪ વર્ષ પહેલાં એક પત્નીની તેના જ પતિ દ્વારા નિર્મમ હત્યા કરવામાં આવી હતી. વર્ષો સુધી આ રહસ્ય એક મકાનના ખાળકુવાની અંદર દટાયેલું રહ્યું. આરોપીઓને લાગ્યું હશે કે દાયકાઓ વીતી ગયા પછી હવે કોણ પૂછવાનું છે? પરંતુ કુદરતનો ન્યાય અને પોલીસની સતર્કતાએ આ ઠંડા પડી ગયેલા કેસમાં ફરી જીવ પૂરી દીધો છે. આ કિસ્સો માત્ર એક ગુનાની ઉકેલાયેલી કડી નથી, પરંતુ સમાજમાં વ્યાપ્ત એવા કૌટુંબિક ઝઘડાઓનું એક ઘાતકી પરિણામ છે, જેણે એક નિર્દોષ મહિલાનો જીવ લીધો.
બાતમીદારે ખોલ્યું બંધ રહસ્યોનું દ્વાર
આ રહસ્યમય કેસનો પર્દાફાશ અમદાવાદ ક્રાઈમ બ્રાન્ચના એક કોન્સ્ટેબલને મળેલી સચોટ બાતમીથી થયો. માહિતી એવી હતી કે વટવાની સૈયદવાડીમાં આવેલા કુતુબનગરના એક મકાનમાં વર્ષો પહેલા એક મહિલાની લાશ દાટી દેવામાં આવી હતી. સામાન્ય રીતે દાયકાઓ જૂની વાતોને લોકો અફવા માની લેતા હોય છે, પરંતુ પોલીસે આ માહિતીને ગંભીરતાથી લીધી. તપાસ દરમિયાન જાણવા મળ્યું કે જે મકાનમાં આ કાંડ થયો હતો, ત્યાં રહેતા પરિવારજનોને એવી બીક હતી કે કોઈ આત્મા તેમને પરેશાન કરી રહ્યો છે. અંધશ્રદ્ધા કે ડરના માર્યા તેઓ તાંત્રિક વિધિ પણ કરાવતા હતા. આ માનસિક ડર જ અંતે સત્ય બહાર લાવવાનું નિમિત્ત બન્યો.
ખાળકુવા હેઠળ દફન થયેલો પુરાવો
૨૯ એપ્રિલ ૨૦૨૬ના રોજ મેજિસ્ટ્રેટ અને એફ.એસ.એલ. (FSL) ની હાજરીમાં કુતુબનગરના તે મકાનમાં ખોદકામ શરૂ કરવામાં આવ્યું. જેસીબી દ્વારા ખોદકામ કરતા જમીનથી આશરે ૧૪ ફૂટ ઊંડા ખાળકુવામાંથી માનવ હાડકાં અને જડબાના અવશેષો મળી આવ્યા. ૩૪ વર્ષ પછી પણ જમીને આ પુરાવાઓને સાચવી રાખ્યા હતા. આ અવશેષો કોના છે તે જાણવું પોલીસ માટે સૌથી મોટો પડકાર હતો. આધુનિક વિજ્ઞાન એટલે કે ડી.એન.એ. (DNA) ટેસ્ટનો સહારો લેવામાં આવ્યો. મૃતક ફરજાનાના ભાઈ અને બહેનના બ્લડ સેમ્પલ મેળવીને રિપોર્ટ તૈયાર કરાયો, જે મેચ થઈ જતાં એ સાબિત થયું કે આ કંકાલ ફરજાનાનું જ હતું.
ઘરકંકાસ અને એક ખતરનાક કાવતરું
પોલીસ તપાસમાં જે વિગતો સામે આવી તે હચમચાવી દે તેવી છે. ફરજાનાના લગ્ન સમશુદ્દીન ખેડાવાલા સાથે થયા હતા. સુખી સંસારના સપનાઓ વચ્ચે વારંવાર થતા ઘરકંકાસ અને ઝઘડાઓએ ભયાનક સ્વરૂપ ધારણ કર્યું હતું. પત્નીથી છુટકારો મેળવવા માટે પતિ સમશુદ્દીને તેના ભાઈ ઈકબાલ અને અન્ય બે મિત્રો સાથે મળીને હત્યાનું આખું કાવતરું રચ્યું હતું. ફરજાનાને મોતને ઘાટ ઉતારી દેવામાં આવી અને કોઈને ખબર ન પડે તે રીતે લાશને ઘરના જ ખાળકુવામાં દફનાવી દેવાઈ. ઉપરથી સિમેન્ટનો સ્લેબ મારી દેવામાં આવ્યો જેથી કોઈને શંકા ન જાય. આટલા વર્ષો સુધી આ ગુનેગારો સમાજમાં છૂટથી ફરતા રહ્યા હતા.
ન્યાયની પ્રક્રિયા અને જાગૃત પત્રકારત્વનો દ્રષ્ટિકોણ
હાલ પોલીસે મુખ્ય આરોપી સમશુદ્દીન અને તેના ભાઈની ધરપકડ કરી લીધી છે. અન્ય બે આરોપીઓ હવે હયાત નથી, પરંતુ તેમને મદદ કરનાર અન્ય લોકો પર પણ કાયદાનો શિકંજો કસાશે. જોકે, આ કેસમાં કેટલાક તાર્કિક સવાલો પણ ઉભા થાય છે. શું ૩૪ વર્ષ સુધી આ પરિવારના અન્ય સભ્યોને કોઈ શંકા નહોતી ગઈ? જે સાક્ષીએ આ ઘટના નજરે જોઈ હતી, તેણે આટલા લાંબા સમય સુધી મૌન કેમ સેવ્યું? આ વિલંબિત ન્યાય માટે માત્ર આરોપીઓ જ જવાબદાર છે કે આપણી સામાજિક વ્યવસ્થા, જ્યાં સ્ત્રી પર થતા અત્યાચારને ઘણીવાર ‘ઘરની વાત’ કહીને દબાવી દેવામાં આવે છે?
લોકશાહીના ચોથા સ્તંભ તરીકેનો સંદેશ
આ કિસ્સો સમાજ માટે એક લાલબત્તી સમાન છે. લોકશાહીમાં જ્યારે કોઈ ગુનો આટલા લાંબા સમય સુધી દબાયેલો રહે છે, ત્યારે તે વ્યવસ્થા સામે સવાલ ઉઠાવે છે. પરંતુ ક્રાઈમ બ્રાન્ચની આ કામગીરીને બિરદાવવી રહી કે તેમણે આટલા વર્ષો પછી પણ પીડિતાના પરિવારને ન્યાય અપાવવાની દિશામાં મક્કમ ડગલું ભર્યું છે. ગુનેગાર ભલે ગમે તેટલો ચતુર હોય, કાયદો અને વિજ્ઞાનના સમન્વયથી સત્ય હંમેશા વિજયી બને છે. ફરજાનાના પરિવારને કદાચ હવે માનસિક શાંતિ મળશે કે તેમના સ્વજન સાથે શું થયું હતું તેનું રહસ્ય ઉકેલાઈ ગયું છે.
આ પણ વાંચો:
