Gujarat Poverty Reality: વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીના શાસનકાળના ૧૨ વર્ષ ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી તરીકે અને ૧૨ વર્ષ વડાપ્રધાન તરીકે, એમ કુલ ૨૪ વર્ષનો સમયગાળો પૂર્ણ થયો છે. આટલા લાંબા સમય સુધી સત્તા પર રહેવું એ કોઈ પણ વ્યક્તિ માટે એક મોટો વિક્રમ છે. સત્તા અને તેની આસપાસના વર્તુળોમાં ૩૦ વર્ષ જેટલો સમય પસાર કર્યા પછી, ભાજપ દ્વારા વારંવાર ગરીબી નાબૂદીના વચનો આપવામાં આવ્યા હતા. કોંગ્રેસ ન કરી શકી તે અમે કરી બતાવીશું, તેવા દાવાઓ સાથે અનેક યોજનાઓ અમલમાં મૂકવામાં આવી. પરંતુ આજે જ્યારે આ ૨૪ વર્ષના શાસનનું મૂલ્યાંકન કરવાનો સમય આવ્યો છે, ત્યારે મુખ્યમંત્રી ભૂપેન્દ્ર પટેલથી લઈને સી.આર. પાટીલ સુધીના નેતાઓ જે રીતે ગરીબીના આંકડાઓ રજૂ કરી રહ્યા છે, તે વાસ્તવિકતાથી દૂર અને ક્યાંક તો હાસ્યાસ્પદ જણાય છે.
ગરીબી દૂર થઈ તો મફત અનાજ કેમ?
ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી ભૂપેન્દ્ર પટેલ દાવો કરે છે કે સરકારી યોજનાઓના સફળ અમલીકરણથી ૨૫ કરોડ લોકો ગરીબીમાંથી બહાર આવ્યા છે અને દેશમાં ૮૦ કરોડ લોકોને મફત અનાજ આપવામાં આવે છે. પરંતુ અહીં પ્રશ્ન એ ઉભો થાય છે કે જો આ લોકો ગરીબી રેખાની બહાર આવી ગયા છે, તો તેમને હજુ પણ મફત અનાજ પર નિર્ભર કેમ રાખવામાં આવે છે? આ તર્કને વધુ વિચિત્ર બનાવતા સી.આર. પાટીલ એક અજીબ સરખામણી કરે છે. તેઓ કહે છે કે જેમ કોઈ બીમાર વ્યક્તિ સાજી થયા પછી પણ પૌષ્ટિક આહાર લે છે, તેમ ગરીબીમાંથી બહાર આવેલા લોકોને પણ અનાજ આપવું પડે છે. નેતાઓની આ પ્રકારની દલીલો ગુજરાતની જનતાને મૂર્ખ સમજતી હોય તેવું પ્રતીત થાય છે. હર્ષ સંઘવી પણ સ્વીકારે છે કે ગરીબો માટે હજુ ઘણું કામ બાકી છે, જે સ્પષ્ટ કરે છે કે ગરીબી હજુ સંપૂર્ણપણે દૂર થઈ નથી.
આંકડાઓની માયાજાળ અને જમીની હકીકત
સરકાર ગરીબી ઘટી હોવાના ગમે તેટલા આંકડા રજૂ કરે, પણ વાસ્તવિકતા ભયાનક છે. ગુજરાતમાં પાંચ વર્ષથી ઓછી ઉંમરના ૪૦ ટકા બાળકો કુપોષણ અને ઠીંગણાપણાનો શિકાર છે. ૨૦૧૪માં રેશનકાર્ડ મેળવનારા લાભાર્થીઓની સંખ્યા ૩.૮૮ કરોડ હતી, જે ૨૦૨૫-૨૬માં વધીને ૫ થી ૬ કરોડની આસપાસ પહોંચી છે. આ આંકડા શું સૂચવે છે? શું ગરીબી ઘટી છે કે વધી છે? દાહોદ, ડાંગ, છોટા ઉદયપુર અને નર્મદા જેવા આદિવાસી જિલ્લાઓમાં હજુ પણ ગરીબીનું પ્રમાણ ૨૩ થી ૩૮ ટકા જેટલું ઉંચું છે. આ આદિવાસી પટ્ટાઓમાં લોકો આજે પણ વીરડામાંથી પાણી ભરવા મજબૂર છે. ઘરે ઘરે નળ દ્વારા પીવાનું પાણી પહોંચાડવાની મોટી મોટી જાહેરાતો છતાં, આજે પણ બોરના પાણી પર નિર્ભર રહેવું પડે છે, તે સરકારની સૌથી મોટી નિષ્ફળતા છે.
ગરીબી નાબૂદીના નામે બુલડોઝરની રાજનીતિ
મોદી જ્યારે મુખ્યમંત્રી હતા ત્યારે તેમણે ‘ગરીબ કલ્યાણ મેળા’ દ્વારા ૪૫ અબજ રૂપિયાની મદદનો દાવો કર્યો હતો. પરંતુ આ મેળાઓ દ્વારા ગરીબી નાબૂદ થવાને બદલે આજે સ્થિતિ એ છે કે ગરીબોના ઝૂપડાઓ તોડવા માટે બુલડોઝરનો ઉપયોગ કરવામાં આવી રહ્યો છે. સુરત અને અમદાવાદમાં છેલ્લા ત્રણ-ચાર વર્ષમાં દોઢ લાખ જેટલા ગરીબોના ઘર તોડી પાડવામાં આવ્યા છે. ગરીબોને ઘર વિહોણા કરીને કયા વિકાસની વાત કરવામાં આવી રહી છે? જેમને મકાન આપવામાં આવ્યા છે, તે પણ મફતમાં નથી મળ્યા, પરંતુ પૈસા વસૂલીને આપવામાં આવ્યા છે. ‘અચ્છે દિન’નું વચન આપીને સત્તામાં આવેલા નેતાઓએ આજે ગરીબોના ઘર તોડીને તેમને રસ્તા પર લાવી દીધા છે, જે ૨૪ વર્ષના શાસનનું કાળું સત્ય છે.
માત્ર જાહેરાતો કે સાચો વિકાસ?
સરકારના દાવાઓ અને સામાન્ય માણસની પીડા વચ્ચેની આ ખાઈ સતત વધી રહી છે. આદિવાસી વિસ્તારોમાં પીવાના પાણીની અછત, બાળકોમાં કુપોષણ અને રસ્તા પર રઝળતા ગરીબોના ઝૂપડા એ વિકાસના દાવાઓ સામે મોટા પ્રશ્નાર્થચિહ્નો છે. નેતાઓ જ્યારે મંચ પરથી ‘ગરીબી નાબૂદી’ના ભાષણો આપે છે ત્યારે તેઓ વાસ્તવિકતાથી આંખ આડા કાન કરે છે. જનતાએ હવે આ નેતાઓની પોલ સમજવાની જરૂર છે, જે વિકાસના નામે માત્ર સપનાઓ વેચીને સત્તા ટકાવી રાખવા મથે છે.
આ પણ વાંચો:
Gujarat Farmer Protest: ગુજરાતના ખેડૂતોને ફૂટી કોડી અદાણીએ નથી આપી – thegujaratreport.com
Gujarat Farmers Protest: વીજલાઈન અને સરકારની દાદાગીરી સામે ખેડૂતો મેદાને! – thegujaratreport.com
