શ્રીકાંત આપ્ટે
(મુંબઈ, 12 જાન્યુઆરી, 2026)
Modi: દેશના સ્વચ્છતા મામલે નંબર એક ગણાતા શહેરમાં સત્તર લોકો મલ-મૂત્ર મળેલું ઝેરી પાણી પીવાથી મરી ગયા અને બે-ચાર સો લોકો ગંભીર રીતે બીમાર પડી ગયા સૈંકડો લોકો મરી જાય તો પણ પ્રધાનમંત્રી પહોંચતા નથી, પરંતુ ફક્ત પંદર લોકોના મોત પર રાજ્યના મંત્રીજી દોડતા આવી ગયા. મંત્રીજીનું સ્વાગત થવું જોઈએ હતું.
આ મહાન કાર્ય માટે તેમની આરતી ઉતારવી જોઈએ હતી. શક્ય છે કે ભક્તોએ તેમનું સ્વાગત અને આરતી પણ કરી હોય આ કોઈ એવી વાત નહોતી કે શહેરના બાહુબલી મંત્રી પોતાનું આરામ છોડીને ઘટનાસ્થળે દોડતા પહોંચે, છતાં તેઓ આવ્યા. કોઈ સાથે હિસાબ ચૂકવવાનો મોકો છોડવો પણ તો મૂર્ખાઈ છે.
એટલે હિસાબ ચૂકવવા માટે સ્થાનિક બાહુબલી મંત્રીજી તરત જ ઘટનાસ્થળે પહોંચી ગયા આ કોઈ એવી વાત નહોતી કે પત્રકાર મંત્રીજીને પ્રશ્ન પૂછે. પરંતુ પ્રશ્ન પૂછવાની જૂની ટેવના કારણે એક પત્રકારએ ઝેરી પાણીથી મરેલા લોકો વિશે મંત્રીજીને પ્રશ્ન પૂછ્યો મંત્રીજીને પણ પ્રશ્ન પૂછનારાઓ પર ગુસ્સે થવાની જૂની ટેવ. ગુસ્સાથી બોલ્યા — “ફાલતુ પ્રશ્ન છે. શું થયું?”
મંત્રીજી બરાબર જ બોલ્યા શહેરમાં લોકો તો મરતા અને બીમાર પડતા જ રહે છે. પાણીથી ન મરે તો પુલ તૂટી પડવાથી મરી જાય. ઝેરી ગેસ લીક થવાથી મરી જાય. ખુલ્લા સ્યુવર હોલમાં પડીને મરી જાય. રસ્તાના ખાડામાં વાહન પડી જાય તો મરી જાય. સરકારે મરવા માટે અનેક વિકલ્પો આપ્યા છે જનતાને — પોતાની પસંદગીની મોત પસંદ કરો। મંત્રીજીની શરાફત જ કહેવાય કે તેઓ લોકોના મરણ પર પહોંચ્યા. નહિ તો આજકાલ કયો મંત્રી આવે છે?
જનતા પણ કેટલી નાસમજ — કોઈના પણ ભડકાવાથી રસ્તા પર આવી જાય છે, હાથમાં પ્લેકાર્ડ અને બેનર લઈને “મુર્દાબાદ, મુર્દાબાદ” બોલતી રહે છે. મૂર્ખ જનતા સમજતી નથી કે કાગડાના શાપથી ઢોર નથી મરતા જેઓને પાણીથી મરવું ગમે છે, તેમને પાણી ઝેરી થવાનું રાહ જોવાની જરૂર નથી. સરકારે પુલ તૂટી નદીમાં પડીને મરી શકાય તેવા પણ પૂરતા બંધોબસ્ત કર્યા છે. ઊંચાઈ પરથી પડવાથી ડર લાગે તો પૂરમાં વહે જઈને મરવાની પણ સુવિધા છે. હવે આ જનતા પર છે કે પાણીથી મરવા માટે કયો રસ્તો પસંદ કરે.
ઝેરી પાણી સિવાય મરવા માટે ઝેરી હવા પણ ઉપલબ્ધ છે. રાજધાની દિલ્હીમાં ઝેરી હવાનો ભરપૂર જથ્થો છે. રાજધાનીમાં બહુ મોટી જનતા વસે છે — કોઈ વિસ્તારની જનતાને ફરિયાદ ન રહે કે સરકારે ઝેરી હવામાં ભેદભાવ કર્યો. એટલે આખી દિલ્હીમાં ઝેરી હવા ફેલાયેલી છે. કનોટ પ્લેસ હોય કે કરોલ બાગ — કોઈ પણ ફરિયાદ કરી શકતું નથી. ઝેરી હવાથી મરવા માટે દિલ્હીમાં જવાની જરૂર નથી — રાજધાનીની બહાર પણ દેશ છે. ત્યાં પણ સરકારની પ્રિય બિલ્ડર લોબી અને હાઈવે નિર્માણ દ્વારા હવામાં પ્રદૂષણ ફેલાવવા માટે ઉત્તમ વ્યવસ્થા છે.
પર્વતો પર રહેતા લોકોને ગર્વ ન કરવો જોઈએ કે ત્યાં સાફ પાણી અને તાજી હવા છે. આખા દેશનો વિકાસ કરીને પર્વતોને ભૂલી જઈએ — સરકાર એવું અન્યાય કેવી રીતે કરે? એટલે વિકાસના નામે હાઈવે અને હોટલ માટે જંગલો, વૃક્ષો અને પર્વતો કાપવા જ પડશે. પહેલા પર્વતો કાપાય છે, પછી ધસી પડે છે. પર્વતો ધસી પડવાથી ગામો અને વસાહતો દબાઈ જાય, લોકો મરી જાય — તો સરકાર શું કરે? સરકારે તો વિકાસ જ કર્યો છે અને સતત કરતી જ રહી છે.
મરવા માટે દેશની નકલી દવાઓ બનાવતી કંપનીઓ પણ ખૂબ સહયોગ આપે છે. ઝેરી હવા અને પાણી છતાં જો પ્રાણ ન જાય તો આ દુનિયામાંથી મુક્તિ માટે નકલી દવાઓ પણ ઉપલબ્ધ છે — તે પણ સરકારની સરપરસ્તીમાં. મોંઘી દવાઓ લેવા પૈસા ન હોય તો ચિંતા નહીં — કફ સિરપ પણ મદદ કરશે.
જનતા મરવા માટે ટ્રેનોને ઓછું ન માને. ટ્રેનો પણ પોતાની રીતે “સેવા” આપે છે.
ભીડ, ધક્કામુક્કી અને અકસ્માત — પ્લેટફોર્મથી લઈને ટ્રેન સુધી પૂરતા સાધનો છે. રેલમંત્રી એટલા વ્યસ્ત રહે છે કે શું કહીએ. પ્રધાનમંત્રી અઢાર કલાક કામ કરે છે, એટલે રેલમંત્રીને પણ એટલું જ કામ કરવું પડે. એક જગ્યાએ અકસ્માત થાય તો બીજી જગ્યાએ જવું પડે. વ્યવસ્થામાં કોઈ કમી ન રહે તેનું પૂરું ધ્યાન રાખવામાં આવે છે। જનતાને મરવા માટે આવા અનેક સગવડો “સારા દિવસોમાં” જ મળે. મરવાના આટલા બધા વિકલ્પોને કારણે જ આ સમયને “અમૃતકાલ” કહેવામાં આવે છે.
આ પણ વાંચો:
OIC: “ઇસ્લામિક વર્લ્ડ” એકજ ઝાટકે ખતમ; ઈઝરાયેલ-અમેરિકા સામે 57 દેશોનું સંગઠન “કાગનો વાઘ” સાબિત થયુ!
