Narendra Modi Gujarat Model: વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ એક સમયે ભાવનગરની ધરતી પર ગંભીરતાથી વચન આપ્યું હતું કે, “હું ચા વેચીશ પણ દેશને ક્યારેય નહીં વેચું.” આ શબ્દો ગરીબના દીકરાની દેશપ્રેમ અને પ્રામાણિકતાની નિશાની માનવામાં આવ્યા હતા. પરંતુ આજે જ્યારે ગુજરાત અને દેશના ખૂણે-ખૂણે ખેડૂતો પોતાની જમીન બચાવવા આંદોલનના માર્ગે છે, ત્યારે તે જૂના ભાષણો એક કઠોર મજાક જેવા લાગે છે. શું ખરેખર દેશ અને ગુજરાત સલામત છે? આજે ગુજરાતમાં ખેડૂતોના ખેતરમાં કંપનીઓના માણસો બળજબરીથી ઘૂસીને વીજ થાંભલા નાખી રહ્યા છે. ખેડૂતોને તેમના જમીનના વળતર માટે કાયદાકીય જોગવાઈ હોવા છતાં, બજાર ભાવ કરતા ચાર ગણી કિંમત તો દૂરની વાત, યોગ્ય વળતર પણ મળતું નથી. સરકારની મિલકતો તો ઠીક, હવે સામાન્ય માણસની માલિકીની જમીનો પણ આડેધડ રીતે ઉદ્યોગોના હવાલે કરી દેવામાં આવી છે. આ સ્થિતિ જોતા સવાલ થાય છે કે શું ખરેખર દેશના પ્રધાનમંત્રીએ પોતાનું વચન પાળ્યું છે કે પછી વિકાસના નામે સબરસ વેચાઈ ગયું છે?
ગરીબીનો ડામ અને વિકાસની પોકળ વાતો
ગુજરાત મોડેલના દમદાર દાવાઓ વચ્ચે ગરીબીના આંકડા વાસ્તવિકતાની ચાડી ખાઈ રહ્યા છે. સરકાર દાવો કરે છે કે ગરીબી ઘટી છે, પરંતુ જ્યારે જિલ્લાવાર આંકડાઓ જોઈએ ત્યારે સત્ય કંઈક અલગ જ દેખાય છે. દાહોદ જેવા આદિવાસી વિસ્તારમાં ૩૮.૩% સુધી ગરીબી હોવાનું નોંધાયું છે, જ્યારે કેટલાક વિસ્તારોમાં આ આંકડો ૫૪-૫૫% સુધી પહોંચી જાય છે. છોટા ઉદેપુર, નર્મદા અને પંચમહાલ જેવા જિલ્લાઓની હાલત પણ વિકટ છે. મોદી સાહેબ જ્યારે ગુજરાત છોડીને ગયા ત્યારે ગરીબીના આંકડા અને ત્યારબાદના વાઈબ્રન્ટ ગુજરાતના નામે થયેલા દાવાઓ વચ્ચે કોઈ તાલમેલ બેસતો નથી. શું આ વિકાસ માત્ર કેટલાક મોટા ઉદ્યોગપતિઓ માટે જ હતો? પ્રશ્ન એ છે કે, વિકાસ જો થયો હોય તો ગરીબી કેમ ઘટી નથી? શું આંકડાઓની બાજીગરી કરીને પ્રજાને ગુમરાહ કરવામાં આવી રહી છે? જે રીતે સરકાર આંકડા બદલીને ગરીબી ઘટ્યાનો ડંકો વગાડે છે, તે જ દર્શાવે છે કે વાસ્તવિકતા જમીન પર ખૂબ જ કડવી છે.
ગૌચરની જમીન અને ગાયોની કરૂણ દશા
ગુજરાતમાં ગૌમાતા અને ગૌચર જમીનોનું જે રીતે ધોવાણ થયું છે તે આઘાતજનક છે. સરકારી એફિડેવિટ મુજબ, ૨૫૦૦થી વધુ ગામોમાં ગૌચર જમીન પર ગેરકાયદેસર દબાણો છે. એક તરફ ૯૬ લાખ જેટલી ગાયો છે, તો તેની સામે બળદોની સંખ્યા માત્ર ૧૭ લાખ જેટલી જ રહી ગઈ છે. બાકીના લાખો બળદો ક્યાં ગયા? શું તેઓ મહારાષ્ટ્ર કે અન્યત્ર વેચાઈ ગયા? જે જમીન પર ગાયો ચરતી હતી, તે હજારો હેક્ટર જમીન ઉદ્યોગોને ફાળવી દેવામાં આવી છે. ધોલેરા, દહેજ, મુંદ્રા અને ખાવડા જેવા પ્રોજેક્ટ્સ માટે લાખો હેક્ટર જમીન કંપનીઓના હવાલે કરવામાં આવી. ખાસ કરીને અદાણી અને રિલાયન્સ જેવી કંપનીઓને રિન્યુએબલ એનર્જીના નામે હજારો ચોરસ કિલોમીટર જમીન આપવામાં આવી છે. આ જમીનો માત્ર ખેડૂતોની નથી, પણ ગૌમાતાની પણ છે. શું હવે ગૌમાતાને ચરવા માટે જગ્યા પણ નથી બચી? ધર્મનો ઉપયોગ કરીને સત્તા મેળવનારાઓએ જ આજે ધરતી માતાની જમીન વેચી મારી છે.
દેવાદાર ગુજરાત અને ઉદ્યોગપતિઓની માફી: તિજોરી ખાલી, કંપનીઓ માલામાલ
ગુજરાત પરના દેવાનો બોજ આજે આસમાને પહોંચ્યો છે. ૨૦૦૧માં જ્યારે મોદી સાહેબ મુખ્યમંત્રી બન્યા ત્યારે ગુજરાતનું દેવું માત્ર ૫૦ હજાર કરોડનું હતું, જે આજે વધીને ૨.૨૩ લાખ કરોડથી ઉપર નીકળી ગયું છે અને આવનારા સમયમાં તે ૫ લાખ કરોડને પાર કરી જશે. એક બાજુ સરકાર ઉદ્યોગપતિઓની ૧૮-૧૯ લાખ કરોડ રૂપિયા જેટલી લોન અને ટેક્સ માફ કરી દે છે, અને બીજી બાજુ પ્રજા પર દેવાનો ડુંગર લાદી દે છે. શું આ જ છે સાચો વિકાસ? જ્યારે સામાન્ય માણસ ટેક્સ ભરે છે ત્યારે તેની મહેનતની કમાણીમાંથી ઉદ્યોગપતિઓના દેવા માફ કરવામાં આવે છે. સરકારી કોર્પોરેશનો અને કંપનીઓને બંધ કરી દેવાઈ, તેની સંપત્તિ ક્યાં ગઈ? ટાટા નેનો કે અન્ય કંપનીઓને જમીનો આપીને ખેડૂતોને બેઘર કરી દેવામાં આવ્યા. આ બધું દેશ અને રાજ્ય વેચવાની જ પ્રક્રિયા છે.
ચા વેચવાના વચનનું શું થયું?
આજે ગુજરાત અને દેશની સ્થિતિ એવી છે કે ‘દેશ નહીં વેચું’ કહેનારાઓએ દેશના મહત્તમ સંસાધનો અને જમીનો અમુક ચોક્કસ કંપનીઓના ચરણે ધરી દીધા છે. ખેડૂતો પોતાની જમીન બચાવવા માટે તડકામાં બેઠા છે, પણ તેમની વાત સાંભળવા વાળું કોઈ નથી. મોદી સાહેબ જ્યારે ભાવનગરમાં ચા વેચવાની વાત કરતા હતા, ત્યારે કદાચ તેમણે કલ્પના પણ નહીં કરી હોય કે તેમનો આ શબ્દપ્રયોગ એક દિવસ તેમની જ સરકાર પર પ્રશ્નોત્તરીનું કારણ બનશે. આ કાલચક્રમાં આજે એ જોવું રહ્યું કે વાસ્તવિકતામાં શું વેચાયું છે અને શું બચ્યું છે. નેતાઓ જ્યારે જૂઠું બોલે ત્યારે જાગૃત નાગરિક તરીકે તેમનો કાન પકડવો એ જ આપણી ફરજ છે. ગુજરાત વેચાઈ રહ્યું છે અને તેની અસર સામાન્ય માણસના જીવન પર પડી રહી છે. હવે સમય આવી ગયો છે કે પ્રજા સવાલો પૂછે અને જૂઠાણાના આ કિલ્લાઓને તોડી પાડે.
આ પણ વાંચો:
Gujarat Farmers Protest: ૨૦૦૩નું ખેડૂત આંદોલન, મોદીની લાઠી છતાં વિજય – thegujaratreport.com
